Forum Weimarskie wobec nowych wyzwań geopolitycznych i geoekonomicznych w Europie
Konferencja poświęcona politycznym i gospodarczym aspektom współpracy państw Trójkąta Weimarskiego, który stanowi obecnie jedną z najlepszych struktur współpracy trójstronnej naszych państw.
Uczestnicy debaty dyskutowali w szczególności na temat rozwoju Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa Unii Europejskiej, współpracy gospodarczej Francji, Niemiec i Polski oraz nt. nowych obszarów współpracy Trójkąta Weimarskiego, w tym m.in. nt. rozwoju przemysłu kosmicznego w Europie. Niesamowici paneliści, światowej sławy politolodzy.
Pierwszy panel Forum: Nowa architektura bezpieczeństwa euroatlantyckiego
„Germany’s and Russia’s different ticking in security matters” - "inne" podejście do kwestii militarnych definiował prof. Hellmann.
Profesor Gunther Hellmann zauważył, że na pytanie, czy w konflikcie rosyjsko-ukraińskim należało użyć siły – 58% Niemców odpowiedziało, że nie powinno dojść do takiej sytuacji. Jednocześnie zwrócił uwagę na fakt, że Niemcy nie są w stanie zapewnić samodzielnie bezpieczeństwa w rejonie Morza Bałtyckiego, także nie dla Polski. Profesor Hellmann podkreślił przeświadczenie Niemiec o możliwości istnienia bez armii oraz fakt, że Rosja traktuje ją odmiennie, jako narzędzie pozwalające na rozwój wypadków po myśli kraju.
“A wounded bear is more threatening than the healthy one” – prof. Dominique Moïsi o sytuacji Rosji na arenie międzynarodowej.
Profesor Dominique Moïsi zaznaczył, że Trójkąt Weimarski to jeden z najbardziej udanych instrumentów Unii Europejskiej, choć przyznał, że Stany Zjednoczone oraz UE mają problemy z określeniem swoich priorytetów. Określił Europę jako kontynent, który chciałby budować mury: na wschodzie – mur broniący przed Rosją, na południu – przeciw migrantom. Za główne zagrożenia uznał europejskie –izmy: terroryzm, putinizm i populizm.
W kwestii zaangażowania Stanów Zjednoczonych w sprawy Europy stwierdził, że przeszły one z pozycji „zbyt wiele” (podboje militarne) do „zbyt mało” (co powoduje zachęcenie Putina do działania). Jego zdaniem takie podejście wynika z wahania co do priorytetów i niechęci do wykorzystania siły w sposób, w jaki odbywało się to w przeszłości. Prof. Moïsi podkreślił, że rolą Europy jest powstrzymanie politycznego i ekonomicznego upadku Ukrainy. Jednocześnie zaznaczył, że Europa zmaga się z wieloma zagrożeniami na raz: we Włoszech – z falą migracji, we Francji – z terroryzmem, w Polsce – z zagrożeniem ze strony Rosji. Zdaniem prof. Moïsi rozwiązaniem byłoby stawianie granic żądaniom Putina, niewykorzystywanie odpowiedzi militarnej jako pierwszego rozwiązania oraz kultywowanie wartości, w tym bycie otwartym na dialog z Moskwą.
“Over-stretched America, under-cooked Europe” – prof. Lindley-French o architekturze struktur unijnych.
Profesor Lindley-French uznał, że Trójkąt Weimarski to instytucja legitymizująca siłę w tej części Europy. Podkreślił fakt, że żaden kraj nie powinien skupiać władzy w jednych rękach, że konieczne jest przezwyciężenie instytucjonalizmu a także: że w obecnej sytuacji geopolitycznej Europy nie stać na dalsze utrzymywanie różnych perspektyw.
Podkreślił, że konieczne są bardziej przemyślane (i większe) wydatki na obronę, głębsza integracja jeśli chodzi o kwestie obronności i (organiczna) wspólnota obronna. Profesor Lindley-French postawił tezę, że żadna siła nie będzie we władaniu żadnej z domen spośród: powietrza, mórz, lądów, cyberprzestrzeni, kosmosu i wiedzy, stanowiących podstawę atlantyckiej architektury bezpieczeństwa.
Inter(b)locking Institutions – to obrona bezpieczeństwa Europy wg. prof. Bolesława Balcerowicza.
Profesor Balcerowicz zwrócił uwagę na fakt, że żadna z organizacji państwowych nie jest w stanie przeciwstawić się problemowi bezpieczeństwa Europy samodzielnie, wobec czego konieczne jest zjednoczenie sił aby odeprzeć najważniejsze zagrożenia.
Naprawdę wspaniała, rzeczowa - nie waham się stwierdzić - była to jedna z najlepszych konferencji ostatnich lat! Zaszczyt móc gościć w FWPN takich ekspertów.